14. borrow a corpse to resurrect the soul

"bırak,
ben böyle iyiyim.
niye geldin buraya
senin vereceğin ruha ihtiyacım mı var zannettin.
vazgeç, hep zannetmekten"

keskin ve uçuk'dular.

birden hayatıma girdiler...sadece birkaç gün arayla.

önce birhan KESKİN'in sözleri girdi,

"savanda, sararmış kuru otlar arasında
dolanan yalnız bir fil gibiyim.
durduk yerde bir Iguassu şelalesi,
ya da aklımdan şimşekler geçir benim."

şimdi elimin altında, çantamın içinde, göğsümün üzerinde durmakta.

ışığı girdi sonra da,
cahide üçok değil de cahit UÇUK olmayı tercih eden "Babıâli’nin görüp göreceği en güzel kadınlardan biri"'nin ışığı...şimdi tavanımda asılmakta.

kalanlar

berlin'in sokakları boştu
ya da gözlerimizi açamadığımız için göremedik
ahmakları ıslatan yağmur ve zırdeli esen rüzgar buna engel oldu.

çevrede kimse kalmasa bile
düşünceler, hatıralar ve eşyalar kalır.
berlin'in de kalmıştı...içeridekileri, yansımaları ve heykelleri.

halbuki ikisi de kırmızı

biri farkında bile değilken,
diğeri kırmızı olmanın sonsuz gururu içinde

11'in cevabı

10, 11'e sorar:

kürkle ve rüzgarla dolaşılan yazlık bir mekan
güneşle ve keyifle geçirilen bir yılbaşı olur mu hiç?

11 cevap vermez.
Sadece ortaya birkaç fotoğraf bırakır ve yoluna devam eder...hohoho.