havalı şapka

ağlamak bazen biranda gelir, havana bakmaz.

cool hat
sometimes, tears may catch you suddenly regardless of your state.

kaçtı

sadece, birkaç arkadaşı olan çoçuk
kapısı kilitli olmayan ev
çiçekleri kapıp sevdiğinin peşinden koşan adam
hayalle gerçek arasında kalan at
karanlıktaki aydınlık balkon
dalgalarının sesiyle uyutan ada.

vapur kaçar tabi...patlıcanlı kurabiye yerken kim koşacak peşinden.

missed
kid who has only a few friends
house with an unlocked door
man who is running after the beloved with a bunch of flowers
horse which is not a dream nor real
dimly lit balcony in pitch black
island that puts you to sleep with the sound of its waves

the ferry is missed of course... who will run after it while eating eggplant pastries?

türkan ve fatih

türkan şoray da olur, fatih akın da.
bu tarz bir türk filmi şart.

aksi takdirde, melankoli manasını yitiriyor.
şuh kahkahalara ve buz mavisi boşluklara anlam veremiyorum birtürlü.
dolu soru birikiyor aklımda apansız.

yolun orta yerinde boş bir sandalye sabit duruyor misal.
birilerinin oturması için diye düşünüyorum.
ama niye birilerinin orada oturması gerekiyor.
ve niye kimse oturmuyor.

türkan niye?

there must be always a turkish movie on hand.
turkan soray or fatih akin will be just fine.

otherwise, melancholia looses its meaning.
i cannot make any sense of seductive laughters and ice blue spaces.
suddenly tons of questions gather in my mind.

there is an empty chair fixed in the middle of the street for instance.
i assume that it is for somebody to sit.
but why does somebody have to sit there?
and why is nobody sitting there?

turkan, why?

kafi

beni kollarına alman yeterli olacaktır sanırsam.

i believe it will be enough if you just hold me in your arms.

firar

kırmızı göz alır...daha fazla orada durmayı göze alamaz. bundandır firarı.

red blinds the eye...she can't risk staying further. that's why she escapes.